تبليغاتX
تالار آيينه - اجازه‌ي مرخصي
 
تالار آيينه
 
 
آن چه من می بینم گاهی
 

براي مدتي نا‌معلوم، سكوت پيشه خواهم‌كرد.

حرفي براي هيچ يك ازشما در چنته ندارم،

به‌تر بگويم، كلماتَ‌م را لايق شنيده شدن نمي‌يابم.

گل‌شن راز و منطق صوري را به كناري خواهم انداخت.

درس خواهم‌خواند و كار خواهم‌كرد.

از جاي‌گاه يك وحشت‌زده‌ي فرهنگي در نشريه‌ها خواهم‌نوشت.

و در انتخابات شركت خواهم‌كرد.

آخرهفته با مرد كتاب‌فروشي به ديدن كتاب‌ها خواهم رفت

و در بحبوحه‌ي قتل‌هاي زنجيره‌اي زنان، با آن مرد غريبه تنها خواهم ماند...

 

 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 13:52  توسط صفورا يوسفي  | 
 
  بالا